نقش یک مرد مرده در فالت توی فنجان مانده بر میزم
خط بکش دور مرد دیگر را
قهوه ات را دوباره میریزم
زندگی از دروغ تا سوگند خسته از زیر و روی رو در رو
زیر صورت هزارها صورت
خسته از چهره های تو در تو
چشم بستی به تخت طاووسم در اتاقی که شاه من بودم
مرد تاوان اشتباهت باش
آخرین اشتباه من بودم
چشم واکردم از تو بنویسم لای در باز و باد می آمد
از مسیری که رفته بودی داشت
موجی از انجماد می آمد
مفت هم بوسه ام نمی ارزد وای از این عشق های دوزاری
هی فرار از تو سوی خود رفتن
آخ از این مردهای اجباری
مثل ماهی معلق از قلاب زیر بار الاغ ها مردن
بر چلیپای تخت ها مصلوب
با خودت در اتاق ها مردن