خداوندا منو ببر به آسمون خسته شدم از این زمون
آخه دیگه نا ندارم که بگم چشمامو بخون
وقتی که داشتن منو توی قبر من می خوردن
به مورچه ها گفتم آروم بخورید
من آدم گناه کاری نیستم
از شما خواهش می کنم که آروم بخورید
من برای زنده بودن همه دنیامو باختم
همه رو رنج دادمو باز با این زمونه ساختم
فکر می کردم موندگارم فردارو همیشه دارم
فکر نمی کردم بمیرم از همه دنیا بیزارم
خب حالا که مورچه ها ما رو خوردن نوش جونشون
فقط خواهشا منو ببر به اونجا که همه آدما خوبن
منو ببر به دنیایی که عاشقو نمی کوبن