سال دیگه
بازم هرچی نشد و انداختیم سال بعد
بازم واژه های تکراریه از این جا به بعد
میگن ایشالا که بهتر میشه سالی که میاد
آخه تکرر کارا فقط هی میشه عادت
هنو سایه های غصه و غم رو پشت بومه
دلم اونقده تنگه که الان تو مشتشونه
به این درخت زندگیم زدن تبر بریدن
با چه امید  و ذوقی صبر کنم پا رشد دونه

بازم مرور خاطرات سال قبل
بعدم تلقینه با شروع سال بعد
روزا گذشت و هیشکی بهم اعتنا نکرد
شاید آدمای دوروبر من دلشون سنگه
شواهد نشون داد پی اعتماد نگرد
اینه که قلبی شکستن یا دلشون تنگه

یادم میمونه
از
مردمان بی عشق
هر حرفو هر کاری
یادم میمونه

صدام سرسامه و شعرای من آیه بهشته
اینجاام جهنمه جلد من آدم باطنم آره فرشته
چشا خونه تویه خونه پر از شرم و بهونه
همش لوپه که تا بوده همین بوده زمونه
بازی گنگه نفر گرگه قبلش باخته که برده
حالا قول ما قولو سال بعد سازه ی سسته
میگی چطو تونست چطوری شد که رفت
اگه دلش خواسته همون بهتر که رفت

بازم رسیدیم به صفحات آخر دفتر
نشد درست حسابی کارامون آخرسر حل
زدن ریشه میگن میشه آخه نیشه یه ماره
همین دلیل کیشه آخرش تیشه به کاره
تکلیف تکراریه،سال بعدم عین املاء
هر سال این موقع ها گوش میدیدم عید امسال..!۲۸