بخش اول
تو ادامه‌ی امتدادم‌ام و دریده‌تر
مجروح‌ام شدید، ولی خمیده‌ نه
توی اوج دوره‌ی فریب میرم به حریمِ کشف
چون که ایستادم، شدم جریمه‌تر!
با یه چمدون پر از زخم‌هایی که موندند همیشه تر
زمین زیرِ پام بود، ولی زمینه نه
نصف قلبم که رفت بدنم خریده ترس
نمی‌شناسم‌ام، از همیشه‌م غریبه‌تر
تو این گورستون آغشته شده هر جمله‌م به خون
هر قصه‌م میره با سرعت به گور
حرکت سخته
ذهنم رو میکِشه جثه‌م به زور
تیره‌ام و تاریک ولی هنوز هم شوقم به نور
شکست تصورم ذوق هم شکوند
هزاران بار
ساختار امید رو به دورم چلوند
گفتم انسان حیوون‌ها زدنم
نچرخیدم اومدن مِیدون‌ها عقبم
خالی، خلوت، انزوا، سکوت
چون انتخاب نکردم از زندون‌ها وطنم!
همه چی همیشه بند بود به مو
دل خیلی‌هامون رو کمبود شکوند
هر دفعه که از نو پا شدم
دیدم بیشتر شدم از خونه دور
تو فاصله‌ی بینِ خودم و نقشم
تو فضای خالی یک من ایستاده
ما دوتا میریم هی اون گیر میکنه
انگار عادت داره همه‌ش درگیر باشه
دوره‌ی شیء و نقابه زمان
اون که چهره واسه خودشه تنهاست تو جهان
بوی گذشته رفته
دارن می‌دن همه دردهام بو الان!

همخوان
تو این غلظت محض
پره شدت حذف
خودت رو نبلعی
مخالف بمون تا سیطره هست
تو این غلظت محض
حتی با طعم شکست
خودت رو نبلعی
مخالف بمون تا سیطره هست

بخش دوم
بازمانده‌ی صد گودالِ شکست
نمیخواد با این دنیا بده دست
افق اونجاست
که اجازه ندم رویام بشه حبس
عیبی نداره بذار که باز هم
روی صورتِ من جولان بده خشم
زنده موندم با چنگ و دندون
چون به کلِ محیطم قلابه یه مرگ
هنوز شُره‌ی شعله‌ی شعرم
تغییر دنیا با فرم یه ذهنم
زوری میخوان بگن که همه چی مُرده
ایستادگیِ تو این دوره‌ی چرکم
منم ارتفاع رو دوست دارم ولی
نه به قیمتِ قله‌ی ذلت
مثل نوشیدنِ جرعه‌ی عشق
از رو سیم‌های لختِ یه حس‌ام
نه پارسام و نه زاهد
مستقل و مخالف
نه می‌پرستم عرف رو
نه نشستم بشه اوضاع مساعد
فقط ادا اطواره دنیاتون
چرخ زننده‌های دورهای باطل
ما رو مُرده میخوای نه؟
حرف گوش بکن‌های دولّای قاتل!
ولی با تموم رنج هنوز اینجام
هر دفعه خودم جلوتر من رو مینداخت
زهر و نیش‌ها نمیکنن من رو ایستا
دیدگاهم رو میدم مهم نیست قبولیم باهاش
صدای من رو می‌شنوی از لبِ تیغ
از فشارِ تند اوجِ گردنِ پیچ
تموم تصویرها یه تاریِ محضه
هی نپرس که تکلیف منظره چی؟
منطره همین ایستادنه و از روی استیصالت چشم نبستنه
پیشروی نمیده بیرون ازت رخ
هیچ مسیری نمونده به غیر کندنت
از امید به یه ناجی
حتی فایده نداره نصفه رفتنت
من میگم آینده ترسناکه ولی
بهتر از شدن مثل قبلاًئه!

همخوان
تو این غلظت محض
پره شدت حذف
خودت رو نبلعی
مخالف بمون تا سیطره هست
تو این غلظت محض
حتی با طعم شکست
خودت رو نبلعی
مخالف بمون تا سیطره هست