دل من غم داره توی محرم

نامحرم آقا ولی باز تو محرم

به ما بودی و هستی بزرگوار

از کوچیک گرفته تا اون بزرگترا

من نیستم تهی ام جلو عظمتت

خدا بگذره از گناهام تو رو به عظمتت

علی اصغرو فرو کردن نیزه تو گلو

میگن مظلوم تر هم هست غیر او پس کو

دستت قطع شد آقا با مشک آب

اگه بودی پر میشد با اشک ما

تا که خاندانت نمونن تشنه لب

اگه بودم جون می دادم واست عشق من

مثل یارانت که بودن هفتاد و دو تن

آقا الکی نیست می زنم حرفامو پر از

درد و غم و احساس خوب من

تو وجودم دارم اعتقاد محکم

داره گریه می کنه حتی قلم با من

خدا من یه حاجت ازت دارم

هنوزم بالاست دستای طلبکارم

بگو گدای عباس علمدارم

بسته به یک موی توام

اگه تو نبودی منم نبودم

دست خودم نیست آقاجون

دوست دارم با همه ی وجودم

نمی دونم چرا آقا حسین اسمت میاد

تو چشام اشکه و میشه عشق بهت زیاد

تو بزرگترین شهید سالاری

از رفتنت میگذره سالهایی

ولی هنوزم اسمت زنده است آقا

خداکنه یه روز بشه قسمت تابا

پای برهنه بیام به زیارتت

تا که یه شب شه بیای به دیارم که

تو رو تو خواب ببینم می دونی هم اسمتم

ازپیش تو نمی خوام هرگز برم

بذار نوکریتو کنم کنار مقبره ات

شاید هنوز قابل نمی دونی اینه مصلحت

ما محرما می کنیم واسه تو سینه زنی

یک صدا می گیم حسین وقتی پیش همیم

آقا یه نگاه به ما کن بذار دست رو شونه ها

یه کم سختیو بردار از رو دوش ما

راستیتش می ترسم هر دفعه من

که منو تنها بذاری شب اول قبر

یه روز میام پابوست حضرت من

همیشه ی خدا سینه زن اصغرتم

بسته به یک موی توام

اگه تو نبودی منم نبودم

دست خودم نیست آقاجون

دوست دارم با همه ی وجودم