ی بیابونم که هر وجبش فراوانیه
این خیابون بوی خون میده فقط
شعر من بوی جنون میده فقط
من یه بچه‌اَم که غرق دریا شد
خاطراتش پر از معما شد
هر کجا از جهان یه چیزی خواست
کشورش غرق جنگ و دعوا شد

از همون شب
که خدا خوابش برد،
دنیا کج شد.
.. خنده‌هامون ماسک بود،
گریه‌هامون خرج شد.
.. هر کی گفت: «کنارتم»
، آخرش رفتنیه
غم فقط موندنیه،
شادیا رفتنیه
هر کی رد شد از اینجا،
دیگه خونه نرسید
هر جوونی که میدیدم
، داره جون میده فقط
ا
روی سنگ قبرم بنویسید
دفتر شعراش فقط خط خورد

دیگه امیدی به فردا ندارم
دیگه جونی واس ادامه ندارمممم
دیگه روحییی نمونده برا مننننن
دیره بخای نجاتمممممم بدییی
ها
حالا ببیننن موندمو یه جاده‌ خالی
که تهش نیستیو نمی‌دونم کجاییی
من از همه دل کندم ولی از تو نه
هنوزم شبااااا، اسمتو صدا میکنم
ببین دیگه جون ندارم
ا دستتم دل خورم
.
.
هرچی بلا میاد سررمممم هست
تقسرخودمممم
اه ی پام لب گوره شیطانم که دورههه
خدا هم که کوره
ولی این منم که ازت دورههه
حرفاتم که دروغ
دورتم که شلووووغ
پور رمز رازو جنون
تنتم بوی شهرو میده
دوست داشتنات درووغ
میدونی وقتی بارونن،
این دله که داغونههه
خودتم میدونی ایننننن،
تو نیستی که با اونهه
بگی یتغصیر من بوود
دروووغ
من میگم تغصیر جفتمون

دیگه امیدی به فردا ندارم
دیگه جونی واس ادامه ندارمممم
دیگه روحییی نمونده برا مننننن
دیره بخای نجاتمممممم بدییی
.......

یه بیابونمممم
که هر وجبش فراوانیهههه
از ترکرای دستمممم
میفهمی عجب ظلم آشکاریه

این خیابون بوی خون میده فقط
این زمونه بوی جنون میده فقط
هرچی دویدم سمت نور، تاریکی چیره شددد
هرکی گفت میمونممم، آخرش رفت اوووننن
هنوزم زیر آوار عشقت
نفس می‌کشم
روی زخمای کهنه،
قفس می‌کشم
آرزوهامو یکی‌یکی خاک کردن
گفتن: «قسمتت بودوو»... ولم کردن

من یه بچم که پیر شد تو چند سال
خنده‌هام مردن زیر این همه جنجال
هرچی ساختم، با یه طوفان خراب شد
سهم رییم شبو گلو شراااااب شد
قلبممم ترکیدووو شهرم خراب شد
من نباختم... فقط دنیا سراب بووود
آدمای خوب تو این شهر، کمیاب بود
....
.

دیگه چیزی از این آدم نمونده
جز یه قلبی که زیر فشار موند
هرچی که ساختم، دود شد
رفت هوا
سهمم از زندگی، کوووفت شد

هر دری رو زدم، کسی وا نکرد
هیچ‌کسی زخمامو درمان نکرد
من فقط خواستم یکی همراهم شه
آخرش دنیا مردو منووو تنها ترم کرد

بگو این شهر، قاتل رؤیاست
خنده‌هاشم پشتش یه دنیاست
هر چراغی که روشن شد، خاموشش کردن
هر پرنده خواست بپره، بالشو کندن
این دنیا میکرد حالمو بد تر
با این که خیلی خوشم میومد ازت
ولی تنها گذاشتی منو با سایه بجنگم

دیگه امیدی به فردا ندارم
دیگه جونی واس ادامه ندارمممم
دیگه روحییی نمونده برا مننننن
دیره بخای نجاتمممممم بدییی