چشات رنگی بود شده زندگیم سیاه
از لباسی تو‌تنم تا
رنگای دیوار
از شعرایی که هربار من میخونم
برات
از نوتای پیانو تا ملودی گیتار
یادوخاطرت هنوزم وصل تنمه
الان رو تن کی میشینه عطر بدنت
تو سرم دفن نشده
هنوز جسدت
اونم مثل منه یا خوب تورو
بلده
بازم دمه صبحه و منو این فکرای بیمارم
از اجتماع زده و از این ادما بیزارم
از ترس تو من شبا اصلا نمیخوابم
فک نکن ترسناکی
چشات نمیزارن
تو رفتیو نگفتی من چی میشم تهش
الان هی استوری بزار منو بسوزونی خره
فهمیدی اونوی که تهش عاشقت منه
الان در میارم گریه ی یه طهرانو سرتو
من آدم مودی بودم توعم آدم بدبفاز
هعی میرفتی رو مخم با اون حرفات
دیتامون مث قبل نبود همش
دعوا
یکم عاشق میبودی لاعقل
عین من کاش
من از همه چی گذشتم فقط واسه تو
عکساتو دیدم باش رد دادم سه صبح
دیگه آرومم نمیکنی رفته بالا
دوز
لعنتی بگو چجوری دلتو برد
من پشت تلفنم
همش میگی بد بیرا میگی
یه تار موش می ارزه به سر بعضیا
بابا ته مرامی تو بچه یه جا
کم بیار یه زمانی
چشات منو نجاتم میداد