خیابان؛ مثل چاقو ؛رد خون روی گلویش بود

خیابان صف به صف؛ نامه رو به دشمن روبه رویش بود

تن مادر ؛سپر بود و؛دل دختر؛که می ترسید

شهیدان؛ از خجالت؛ پشتشان؛ در گور می لرزید

نه بیگانه ؛که یک لشکر خودی؛
مارا کتک می زد

به چشمان خدا ؛فواره های خون شتک می زد

به سوی هم؛ در آغوش خیابان؛ گریه می کردیم

به آرامی ؛ولی؛بر شانه ی هم تکیه می کردیم

زنان؛ خرمن به خرمن؛ موی خود؛ در باد ها چیدن

زنان؛ در موج موی خود؛ مثل دریا؛ خورشیدند

پسر با اشک خواهر؛ زخم خود را؛ شست و رو این شد

خیابان؛ در خیابان؛ شهر مرده؛ آتش آجین شد

به هر ؛شلیک پاییزی؛ که برگ از شاخه می افتاد

به نام زن؛به نام؛زندگی؛آزادی گل می داد

خیابان مثل ما

فریادی از خون ؛گلویش بود

خیابان؛ مثل ماه؛ چشمان دختر ؛آبرویش بود

زنان ؛خرمن به خرمن ؛ موی خود؛ در باد ها چیدن

زنان؛ در موج موی خود ؛ مثل دریا؛ خورشیدند

پسر ؛ با اشک خواهر ؛ زخم خود را؛ شست و رو این شد

خیابان؛ در خیابان ؛شهر مرده ؛ آتش آجین شد