سیاه نکن انقدر دنیامو
چشمات بی آرایشم زیباست
من ناخوداگاه جذب تو می‌شم
گیرایی تو قد برموداست

موهاتو که می‌ریزی رو شونه‌ت
دریا رو میاری به این خونه
مرغای دریایی میان تو شهر
هیشکی لب ساحل نمی‌مونه

چتری نریز موهاتو دیوونه
بارون داره یک ریز می‌باره
می‌خوای یه دنیا غرق تو باشه
می‌خوای زمینو سیل برداره

از رو سرت شالت رو می‌دزده
بادی که به موهات نظر داره
نسبت بهت از بس که حساسم
رو نقطه ضعفم دست می‌ذاره

لب‌های تو یک ارتش سرخه
به سمت قلبم حمله‌ور می‌شه
سرباز زخمی وجود من
موجی‌تر و دیوونه‌تر می‌شه