به خون گر کشی خاک من دشمن من
بجوشد گل اندر گل از گلشن من
تنم گر بسوزی به تیرم بدوزی
جدا سازی ای خصم سر از تن من
من ایرانی ام آرمانم‌ شهادت
تجلی هستی ا‌ست‌ جان‌ کندن‌ من‌
من آزاده از خاک آزادگانم
گل صبر می پرورد دامن من
نه‌ تسلیم‌ و سازش‌ نه‌ تکریم‌ و خواهش
بتازد به‌ نیرنگ‌ تو توسن‌ من
کنون‌ رود خلق‌ است‌ دریای‌ جوشان
همه خوشه ی خشم‌ شد خرمن‌ من
بلند اخترم رهبرم از ره آمد
بهار است و هنگام گل چیدن من