LYRICS
متن ترانه راک استار
میخوای چه قدر برگردی عقب؟(میخوای برسی اینجا؟)که بری جلو؟ راه فراری نیستحداقل از خودت(بزن بریم)میخوام خاطراتم نمونن پیشممیمونم تبدیل به همونم میشمگذشت و باز همون رنگیمآدما رد میشن و از رو من میرننه غمگینم، نه در میرمفقط صدم ثانیه هام هدر میرنیه قرنطینه تو قرنطینه امتو مشت کمانمو میگیرم عقب میرمپرواز بالاتر از ابر هاستاون بالا کلی عقاب تنهاستجشن زمینیا دوباره برپاستبادبادک هاشون تو غباره در بادجنگا رو فراموش کردندیگه تو رگی شدن و در آغوش رفتنتبدیل به پرچمش کردناون نیزه هایی که سرها روش رفتنجنگلو دفترش کردناون قدر که ننوشتن جمعش کردنجماعتی توی صف نشستنبگن برای ما بوده ضربدرش کمترپای منبر رو منقلش کردنرفیق های صمیمی رو عنبرش کردندرست نشد از هر روش رفتمبرای همین بال هامو پَرپَرش کردنپای پیاده به جنگلش رفتمهمه طبیعت منو سرزنش کردندرو رو به هر کَسش بستمهر کی که هست بود رو هست ترش کردمفهمیدم فقط سخت ترش کردمبال هام در اومده مقصدش دستمسرزمینی نیست سبزتر از قلبم وهمه ترس های قبلاً از مرگمپرنده بالش بازهگذاشت هر چی تو توانش داشتمونده یه راک استاراینا رو ببینی توی خوابت داشبرنده ی راهت باشکل بازی مثل دانشگاهستمیشه نجاتش دادمرد تو آینه رو کامل ساختداداش قدیمی، دمدمی مزاجمن همونم که همه یه روز کف زدیم براشکه وضع خوبم رو مرامم تاثیری نداشتبا تن لت و پارم هنوز میکنم تلاشکه من لای تیغه های پرگار شدم اینپس زندگی من رو باید صد بار کنن فیلمکه هر بار پریدیم بی ترس از بلندیبه جای شاخه ریشه ها رو اصلاح میکردیمدیگه طرف ما تنِ لشی نیستاین جا دستای خونی تو ما تنها بدی نیستدنیا رقص اسلحه است و اصلاً برادری نیستزن، تو آدما برابری نیستنه، داشی مال من نیستدنیای پُر بُت، پُر تندیسقله میشه یه روزی چندتا سنگ ریزافسانه میشه یه روز حتی چنگیزمن اهل جای دیگه ام، خداشونو دیدممحبتی توش بود که درد شد تو سینه اممن همون ساقیشونم که سیبشون رو چیدمپس آدم تر از باقیشونم، حس کن از چی میگمآموزش آزمون بوده تو این چرخ و چرخهکه داستان بقا داره رو همین میچرخهیه پرانتز هم باز بذار لای کل حرفاتکه شاید یه روز نفهمی و عوض بشه رنگتبه موش پول دادن حاجی مار بخورهبه شکمای گشنه شون کارد بخورهکه ندیدیم جز دخی کار بکنهفقط بلده رو دوش ماها پارک بکنهزور مِلی، خاک قرضی، چرخ کج اقتصادباورای تلخ و کهنه، گشنگی اجتماعهمه به هم میزنن و اینجا مُرده اعتمادسطحی دیدی دم دستی ادعای اطلاعکه نه تو نه من مقصر نبودیمکه نبود و نگرد ما زخمی و کبودیمکه شعر من و تو شکلی از شاپرک سازی بودتو شک شروع تمام این شامورتی بازی بودکه کردیم و خوردیم و آخ هم نگفتیمتو کوره های گرم تر از آهن میپختیمجالب این جاست میگفتن که من و تو ایم کوریمفرمودن ما هم همین که بد نباشیم خوبیممن نم نم به شهرت باریدممن سوختم از تابیدنببین مشتی آسمونیمهنوز هم رو ابرا راه میرمولی بی دلیل منم تا انقضا دین رو زمینبا چهار تا دونه تحسین هم انگیزه همیمنه زیادیم نه کمیم، نه قبلیم و نه بعدیمچون همه خوبا بد میشن از زاویه بعدیپرنده بالش بازهگذاشت هرچی تو توانش داشتمونده یه راک استاراینا رو ببینی توی خوابت داشبرنده ی راهت باشکل بازی مثل دانشگاهستمیشه نجاتش دادمرد تو آینه رو کامل ساختپرنده بالش بازهگذاشت هرچی تو توانش داشت (می خوای چه قدر برگردی عقب؟)مونده یه راک استار (که بری جلو؟)اینا رو ببینی توی خوابت داشبرنده ی راهت باشکل بازی مثل دانشگاهست (راه فراری نیست، حداقل از خودت)میشه نجاتش دادمرد تو آینه رو کامل ساخت
MORE FROM ARTIST
آهنگهای دیگر رضا پیشرو و صادق
SIMILAR MUSIC
آهنگهای مشابه
نظرات درباره این اثر
0 دیدگاه ثبت شده است