این واسه اون موقعستکه بدترین لحظه ی زندگیتوتبدیل بکنی به بهترین لحظه ی زندگیتیاد گرفتمیاد گرفتم واسم اتفاق بیوفته بعد معنی کنمحتی وقتی بد مریض شدمسخت ضعیف شدمسرزمینمو تو سر قوی کنمهر وری اتفاقی نرم صبر برین کنماول از همه ببندم اتحاد با قلب پرمکه عذاب نکشم از ارتباط با سبک خودمهر فکری بخواد واسم راست شه رو خفه کنمسهمم بیاد به اینکه جاذبه رو تله کنمدنیا پُره حفر هس با سرنوشتای مختلفتو همشون خطر هست خط اعدامه معترضتو جبهه های متضاد و ارتعاش مبهمشکه نوبتیه تا زمان ارتفاع مردنتاستعداد و گسترش میدمو بلند میخندملازم باشه افسرده میشموخودم میفهممو میرم برمیگردماز تاریکی به تاریکیه روشن داشتمزیر قسمت سفیدم هم شهر میکَندمروش تابلو های پرت میزنمکه خودم مسیرامو گم کنم رو ابر بغلطمبدون درس برم ادامشو ترس برهنه کنم ودست ببندم به جای سبز بچسبمبدون اسب بدم خطدر خلوت هستمتوی پاگرد طبقه ی هفتصدباید به پرنده ها وصل شمبرم به جنگ درنده های تو جنگلبرم به سمت کلمه های تو دفتربدون اینکه دنبال خونه بگردمآزاد آزاداعتقاد دارم به خنده های مرموزتاعتقاد دارم به خنده های مرموزتتو لحظات بودنو پر میکنی با نبودتحتی وقتی هیچ حسی نمونده براموشدم شبیه حباب آب درون شهابهر چیز بهم پیوسته تو آسمونتحس فرصت فهمیدنتو تو روزای شومهشکل امید آزادی از زندانای دورهحس جرات خندیدنه قبل طوفان نوحهبه ارتعاش جوهر قلمم معنی بدهبدون فریب علم و جنون کثیف ذهنبه سادگی شعر به آزادگی عشقشکل اتحاد زیر پوسته نارنگی گردحلقه های مقدسی که تبدیل به میوه شدنوبعد خوردنشون شروع میشن به چیره شدنتو میدونی چه تشابهی بِین ما و اوناست وممکنه کاتالوگشو بزاری زیر زحلمیخواستم اونطوری که تو میتونی ببینی ببینمفهمیدنش وحشته و ترسیدم تا مقصدششمشیر تقویمه رو نبضمهتو هر دهه و فکر اینکه انسانیه احمق مترسکه مهم نیستواسه ژنو جنو شعرو ور نیساین همه سعی الکی واسه پروسه ی سه نیساینکه تو جبر سرنوشت بشی یه لقمه ی ابلیسیه مهره ی فیک فس یه نخبه ی خنگاگه از نظر همه فقط یه بزدل زشتی شدیفکر کنه یه فکر دیگه یه مرده ی ذهنیاگه روحت بوی نفرین میدهرد شدی از دونه دونه چرکیخونت گرم میشه با جوش دود کتریاگه اسکاچ در روز میده بو املت قسطینگران پرچمت نباش رو قله ی ام اجیبپاشون بیرون و همشونو بسوزونمیشه فراموش کرد این جبروتو به مروراول درونو بجوشون قبل تسلط به فنوناگه لازم شد حتی بکن تقلا بعد دروغاگه حال بهتری داری روحتو زندگی کنتو خراب میشدی قصه سودشو میبرددر خلوت هستمتوی پاگرد طبقه ی هفتصدباید به پرنده ها وصل شمبرم به جنگ درنده های تو جنگلبرم به سمت کلمه های تو دفتربدون اینکه دنبال خونه بگردمآزاد آزاد
MORE FROM ARTIST
آهنگهای دیگر رضا پیشرو
SIMILAR MUSIC
آهنگهای مشابه
نظرات درباره این اثر
0 دیدگاه ثبت شده است