LYRICS
متن ترانه رستم و اسفندیار
چنین گفت رستم به اسفندیارکه کردار ماند ز ما یادگارکنون داد ده باش و بشنو سخنازین نامبردار مرد کهناگر من نرفتی به مازندرانبه گردن برآورده گرز گرانکجا بسته بد گیو و کاوس و طوسشده گوش کر یکسر از بانگ کوس"به بند زمانه نمیدهم تنبه گرز گران، سر دیو شکنجنگاورم، شاه میدان نبردتحمل دردها مرا کرده مرد"بیازید و گفتش دلیر اسفندیارکه امروز میخندم بر کارزارببندم من بر تو زنجیرهاکه دیگر مداری امید رهاببینی تو فردا طعم جنگ و خوننباشد برایت راهی و فسونبشد تهمتن سرخ روی از اوبا مکر چرخ او بشد روبرو"به بند زمانه نمیدهم تنبه گرز گران، سر دیو شکنجنگاورم، شاه میدان نبردتحمل دردها مرا کرده مرد""به بند زمانه نمیدهم تنبه گرز گران، سر دیو شکنجنگاورم، شاه میدان نبردتحمل دردها مرا کرده مرد"چو زمانه شد بد، همچون تهمتنمگذار، زنجیرِ کس را به تنبه یزدان امیدت، باشد و بسکه فریاد رسانت، نباشد کسنیاید به کار، تاج و تخت و سپاهبه میدان چو باشی در پناه خداکه ایران همواره باشد برجادر تاریخْ جاوید، پیروزی باد"به بند زمانه نمیدهم تنبه گرز گران، سر دیو شکنجنگاورم، شاه میدان نبردتحمل دردها مرا کرده مرد"
MORE FROM ARTIST
آهنگهای دیگر ارسلان محبی
-2026-09-08-02-31-400x400.jpg)
-2026-09-08-02-30-400x400.jpg)
-2026-09-07-22-01-400x400.jpg)
-2026-09-08-02-08-400x400.jpg)
-2026-09-05-22-53-400x400.jpg)
نظرات درباره این اثر
0 دیدگاه ثبت شده است