در بزن خانه ام امشب تویی مهمانم
من که دیوانه ام امشب تویی مهمانم
آخرین دل که به تو داده دلم میکشدم
آنچه آمد سر این ساده دلم میکشدم
چه شود اگر غم تو اگر در دلم نماند
ای جان من قربانت دل برده آن چشمانت
چشمون بی ایمانت زده آتش به جانم
هم با تو جان میگیرم هم در غمت میمیرم
رویای بی تعبیرم تویی هم جان و جهانم
مهتاب من خوابیده تا این حسرت صد ساله به یلدا نرسد
لبخند بزن محبوب تا بگذرم از گریه به دریا نرسد