غم رفتن تو مخور هی شب روز
حکمتش روزش شبت همچون روز
ما ندانیم آن چه که حضرت دوست می نویسید سرنوشت از آن سوست
هر باشد همه از برای اوست
هر باشد همه گان از آن اوست
سوی برتر سوی حق آن سوی راست
در مسیر سوی حقم آرزوست
نگرانی ها ز نا آگاهیست
ز آینده بگو آگاه کیست
زندگی کردن به حال را زندگیست
ز آینده کسی آگاه نیست