من که گرفتارت شدم
چگونه بیمارت شدم
ماه شبهای تار من
دمی بمان کنار من
سرو بلند بالای من
عاشق کشه زیبای من
بنگر تو بر دنیای من
تنها دلیل حال خوب من
بیا که در تاب و تبم
در همه ی روز شبم
عشق تو را میطلبم
قدم نِه بر چشمان من
کام مرا تلخ کرده است
نامهربان گیسو پریشان کرده است
شیرین زبانی می کند
دور از دل و دستان من
آن چشمه ی طوفانی ات
شرر زند بر جان من