چو مجنون گیرم از عاشقان نشانه کعبه
دلِ بشکسته را میبرم به خانه ی کعبه
شکایت میبرم از تو بر خدای تو
زان همه بلای تو تا رسد او به دردم
در آن آشفتگی با دلی شکسته تر
گریه ها کنم که در اشک خود غرقه گردم
آنجا اگر اشکی چکد بر دیده ی
غم دیده ای سیلی به پا نماید
آنجا اگر آهی کشد دلداده ی
افتاده ای دود از فلک بر آید
در آن مدهوشی من از خدا
خواهم تو را عاشق کند عاشقِ رسوا
چو در عاشقی دیدی بلا
رو میکنی آنگه تو بر کعبه ی دل ها
چو مجنون گیرم از عاشقان نشانه کعبه
دلِ بشکسته را میبرم به خانه ی کعبه
شکایت میبرم از تو بر خدای تو
زان همه بلای تو تا رسد او به دردم
در آن آشفتگی با دلی شکسته تر
گریه ها کنم که در اشک خود غرقه گردم