در روزای خون و باروت دلتنگی خنجریست که با خشم به هر آژیر
در پهلویم می چرخد بگو تو کجای این آشوبی
میترسم نه از مرگ میترسم بیش از آنکه دوباره چشمانت را نبینم
یا شاید بی خبر یه روزی بیاد که بشه آرزوم خندیدن
خیلی وقته که پرنده نمیخونه
خیلی وقته دیگه هیچ کس نمیخونه
خیلی وقته دیگه چشمات نمیخنده
خیلی وقته خیلی وقته خیلی وقته