به تاریکی این خونه یه نور خسته جون میدهیه نور خسته که هرشب به من حس جنون میدهیه کم روشن یه کم خاموش تا مغز استخونم دودمنو سرگیجه ی یادت منو خاکستر و تابوتمنو عشقی که رفت از دستمنو عکسی که مبهم نیستاگه صدها نفر باشنبازم هیشکی تو خونم نیستکی اون دستاتو پر کرده تویی که سهم من بودیاگه یه روز نمیدیدیم همش دلتنگ من بودیشبا مشتم پر از قرصه شبا پشتم به عکساتهدیگه حتی همین قرصم منو از پا نمیندازهدیگه خوابی تو چشمام نیست میدونم برنمیگردیتو مسئول دلی هستی که روزی عاشقش کردیمنو عشقی که رفت از دستمنو عکسی که مبهم نیستاگه صدها نفر باشنبازم هیشکی تو خونم نیست
نظرات درباره این اثر
0 دیدگاه ثبت شده است